ทฤษฎีเทคโนโลยีการศึกษาของ มอนเตสซอรี

ทฤษฎีเทคโนโลยีการศึกษาของ มอนเตสซอรี

Maria Montessori (1870-1952) นักการศึกษาสตรีชาวอิตาลีผู้บุกเบิกเกี่ยวกับ
การสอนแบบ Nourishing สำเร็จการศึกษาทางการแพทย์จากมหาวิทยาลัยโรม แต่เพราะความสนใจ
ในเรื่องพัฒนาการและกิจกรรมของเด็ก ทำให้เธอหันเหชีวิตจากงานด้านการแพทย์เข้ามาสู่การศึกษา
เธอไปเป็นครูระหว่างปี ค.ศ.1899-1901ในช่วงนี้เธอได้ปรับปรุงเทคนิคการสอนทางจิตของเด็กที่พิการเพราะขาดแคลนอาหาร โดยอาศัยพื้นฐานทางวิธีการและอุปกรณ์ของ Seguin  (เป็นนักเทคโนโลยี
ทางการศึกษาชาวฝรั่งเศล ที่ศึกษาเกี่ยวกับเด็กพิการทางจิต เช่น Idiot เป็นต้น มีชีวิตอยู่ระหว่าง
ปี ค.ศ. 1812-1880) มอนเตสซอรีเขียนหนังสือ "Scientific Pedagogy as Applied to Child Education in the Children's Houses" ออกพิมพ์เผยแพร่ในปี ค.ศ.1909 ปรากฏว่าได้รับความสนใจจากประชาชนทั่วไป นักการศึกษาสำคัญ ๆ จากทั่วโลกไปสังเกตวิธีสอนที่โรงเรียนของเธอเป็นจำนวนมาก แนวคิดพื้นฐานของวิธีสอนแบบมอนเตสซอรี เทคโนโลยีการศึกษาและการสอนของมอนเตสเซอรี มีลักษณะที่สำคัญอยู่ 3 ประการ คือ  การจัดกิจกรรมของโรงเรียนให้เหมาะสมกับผู้เรียนแต่ละคน  การแบ่งกลุ่มเด็กให้มีโอกาสทำงานได้อย่างอิสระโดยไม่ขึ้นอยู่กับครูผู้สอนฝ่ายเดียว และเน้นในเรื่องลักษณะการแบ่งแยกระบบประสาทสัมผัส  โดยมีหลักการพื้นฐานของวิธีการสอนแบบมอนเตสซอรี มีอยู่ 2 ประการคือ  ยอมรับในเรื่องความแตกต่างระหว่างบุคคล และส่งเสริมให้ผู้เรียนได้ทำงานอย่างมีอิสระ โดยไม่คำนึงถึงแต่เพียงเฉพาะในเรื่องของสภาวะทางกายภาพในห้องเรียนและบรรยากาศทางจิตวิทยาเท่านั้น  ต้องคำนึงถึงความสัมพันธ์ระหว่างครูกับผู้เรียน สื่อการสอนและธรรมชาติของกระบวนการสอนด้วยhttp://wipawan.siphaya.net/course/view.php?id=5